1812

นี่คือวันสุดท้ายของปี และปีนี้ก็กำลังจะผ่านไป
เคยถามตัวเองว่า มันสำคัญอะไรกับการนับปีใหม่
ในเมื่อทุกๆวันก็เป็นวันใหม่ของเราเสมอ
ผมก็ตอบตัวเองว่า มันคงเป็นสิ่งชี้วัด ว่าเราอยู่บนโลกใบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
และแต่ละช่วงเวลา 365 วันนั้น มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราบ้าง

ปีที่กำลังจะผ่านไปนี้ เป็นปีที่21ในชีวิตผม
เป็นปีที่ผมได้รู้สึกเต็มตัวว่า "เป็นผู้ใหญ่" ขึ้น

มกราคม
ผมเริ่มเดินหน้างานละครของคณะ โดยปีผมมีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรง
ได้เดินทางไปต่างประเทศด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก กับการไปเสียมเรียบ กัมพูชา

กุมภาพันธ์
ช่วยพี่รหัสปี5ทำThesis และตระหนักได้ว่าอีกไม่นานก็ถึงเวลาของเราแล้ว

มีนาคม
ขึ้นค่ายห้วยกุ๊ก ด้วยการเป็นคนที่"แก่ที่สุด"ในค่าย และเป็นที่ปรึกษาให้กับน้องๆมากมาย

เมษายน-พฤษภาคม
สองเดือนที่ไม่ได้กลับบ้าน ค้างคณะเพื่อทำละคร เป็นทั้งฝ่ายซ้อมน้องและช่วยฝ่ายบท
ได้ทำละครที่ฉากหน้าดูสวยงาม แต่ด้านหลังเต็มไปด้วยความขัดแย้งของเพื่อนในรุ่น
สองเดือนที่เหนื่อย ท้อ แอบร้องไห้ ไม่อยากทำ เสียเพื่อน เสียคนรัก
แบ่งระหว่างหน้าที่รับผิดชอบ กับชีวิตส่วนตัว

มิถุนายน
ได้โปรยใบจามให้กับน้องรุ่นถัดมา ด้วยระดับความสูงที่ลดลงจากเดิม
และกลายเป็นชั้นปีที่ถูกลืม

กรกฎาคม
ซ้อมรักบี้อย่างหนัก แม้ไม่ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในทีมคณะ แต่ดีใจที่ได้เล่นกับเพื่อนทุกคน
ได้ส่งโปรเจคแรก พร้อมๆกับความหมดศรัทธา

สิงหาคม
รักบี้คณะ กูดีใจที่ได้เล่นกับพวกมึงทุกคน กูรู้ว่ากูไม่เก่ง
แต่อยากให้พวกมึงรู้ไว้ว่า ถ้ามึงหมดแรง กูพร้อมจะไปแทนที่มึงตรงนั้น
กูรักพวกมึง ฟ้าเหลือง

กันยายน
ได้ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อทุ่มให้กับโปรเจคสถานฑูต
และได้เห็นผล ของการลงแรงอย่างตั้งใจ

ตุลาคม
ตัดใจไม่ขึ้นค่ายเป็นครั้งแรก เพื่อมาเคลียร์เรื่องที่ค้างคาในชีวิต
แต่ไม่สำเร็จ และก็ค้างคาต่อไป

พฤศจิกายน
รับJobตัดโมเดลให้บริษัท A49 ด้วยราคา 25000 ต่อหลัง
เริ่มรู้สึกถึงการทำงานที่แลกความตั้งใจ กับ"เงิน"
ได้เห็นอนาคตตัวเอง หากตัดสินใจจะเป็นสถาปนิกต่อไป
ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่อีกกลุ่มหนึ่ง จากการถ่ายภาพให้กับงาน Pecha Kucha
ได้ทำลายชีวิตเดิมๆของตัวเองด้วยการหยุดดูหนัง หยุดซื้อCD หยุดกินเหล้า หยุดเที่ยวกลางคืน
แล้วใช้เวลาทั้งหมด ทุ่มให้กับงาน งาน งาน และงาน และเก็บเงิน

ธันวาคม
สร้างแรงกระตุ้นให้ตัวเองในการทำโปรเจคโรงพยาบาล ที่ทุกคนบอกว่าน่าเบื่อ
ผลที่ได้คือสนุก เสร็จก่อน ได้ช่วยเพื่อน ได้คะแนนดี และเป็นโปรเจคแรกที่รู้สึกมีความสุข
ยังทำงานให้ A49 อยู่ในอีก3ชิ้นถัดมา ได้รับเช็คเป็นครั้งแรก
ได้บังคับให้ตัวเองออกกำลังกาย ด้วยการเสียเงินไปสมัคร fitness
ได้รู้จักเพื่อนใหม่ที่ชื่อธัญสก คิ้ม เต๋อและถูกเชิญให้มีผลงานร่วมกันในปีถัดไป
และรู้ตัวว่า ไม่ได้ไปกินเหล้ากับเพื่อนกลุ่มใหญ่มาตั้งแต่หมดละคร

ปี2550
เป็นปีที่ผมตั้งใจใช้ชีวิตนิสิตปีสุดท้ายอย่างตั้งใจ และมีความสุขให้ได้มากที่สุด
เป็นปีที่ตั้งใจจะแบ่งเวลาเรื่องงาน เรียน เพื่อน ครอบครัว ตัวเอง ให้ดีกว่าปีที่แล้ว
เป็นปีที่ตั้งใจจะทำสิ่งใหม่ๆให้กับตัวเอง เช่น Backpackยุโรป , ทำหนังสั้น
เป็นปีที่ตั้งใจจะถามตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย ว่าจะเป็นสถาปนิกหรือเปล่า
(แต่คิดว่าตอนนี้ 80% ได้คำตอบแล้ว)
และเป็นปีที่หวังว่า หากพบรักแท้ ผมจะไม่ปล่อยให้หลุดมือไปอีก

และหวังจะเป็นผู้ชายที่ดีขึ้น ในปีหน้า
Lord, I'm doing all I can.... to be a better man

ขอให้ปีที่กำลังจะมาถึง เป็นปีของพวกคุณด้วยเช่นกันครับ
เพื่อน...ในโลกเสมือนของผม

ปล.รูปใน Entry นี้ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องแต่ประการใด
แค่เมื่อวานไปใช้บัตรฟรี เพราะบัตรหมดอายุปี 2549 -_-!
เพื่อนผมบอกว่า แมงกระพรุนมีอวัยวะแค่ 2 ชนิด คือ กิน และสืบพันธุ์ ยินดีด้วยที่คุณเกิดเป็นคน