1812

สัปดาห์ที่ผ่านมาหลังส่งโปรเจคเสร็จ ก็ไม่ได้นอนหลับพักผ่อนอย่างที่เคย แต่เอารูปที่เคยถ่ายเก็บไว้ ย้อนหลังไปสัก4ปีได้ รวมแล้วน่าจะได้สัก40ภาพ มาแต่ง photoshop ใหม่ แล้วก็อัดขายเป็นโปสการ์ด งานแรกคือจัตุรัสศิลป์ ของหอศิลป์จามจุรี อีกงานคืองาน FM.One Gife Fair ที่จัดขึ้นเมื่อวาน ลานหน้าcentral world

ภาพที่เป็นหัวเรื่องวันนี้ จริงๆผมเพิ่งเติมตัวอักษรลงไป คนที่ซื้อในงานจะไม่เห็น แต่พอผมกลับมาดูมันทำให้นึกถึงเพลง The Beatle เพลงนี้ขึ้นมา

Sounds of laughter shades of earth are ringing
Through my open ears inciting and inviting me
Limitless undying love which shines around me like a
Million suns, it calls me on and on,
Across the universe

จริงๆภาพนี้ ไม่ได้มีความหรุหราอะไร เป็นเพียงป้ายจราจรที่เห็นกันทั่วไป แต่ภาพนี้เป็นภาพที่ขายได้มากที่สุด อัดเพิ่มทุกวัน และหมดก่อนทุกวัน จึงเป็นไปได้ที่คนส่วนใหญ่นั้นอาจเห็นว่า ภาพที่มีสัญลักษณ์บางอย่าง มันสื่ออะไรได้อีกหลายอย่างจริงๆ

ปล.หลายคนที่ซื้อภาพนี้ไปถามว่าถ่ายที่ไหน ผมก็เลยตอบว่ามิลาน มิลานจริงๆ เป็นภาพที่ถ่ายเสร็จอัดออกมาแล้วยังพูดกับตัวเองเลยว่า อุตส่าห์ไปไกลถึงอิตาลีแล้วได้รูปนี้กลับมา?? แต่ถ้าสังเกตดูดีๆ จะเห็นว่า ป้ายมีความหนาและ"เนี้ยบ"กว่าป้ายบ้านเราเยอะ

**เพิ่มเติม 2006/12/28

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีความสุขเลย แปลกมากๆ ทั้งๆที่บรรยากาศปีใหม่ใกล้เข้ามามากๆแล้ว คงเป็นเพราะหลายอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิต อาจเป็นเพราะบรรยากาศงานที่ทำอยู่ เหตุผลนึงที่ไม่ค่อบรับถ่ายรูปแนวนี้ ก็เพราะรู้สึกว่าทุกคนในรูปไม่มีความสุข มันเป็นบรรยากาศการสูญเสียมากกว่า ต่างจากงานรับปริญญาหรืองานแต่งงาน ที่ทุกคนยิ้มให้กล้องได้อย่างมีความสุข

ส่วนอีกเรื่องคงเป็นเรื่องเพื่อน พักหลังๆมานี้เรารับงานนอก ทำjob รับถ่ายรูป คือทำงานมากเกินตัวว่างั้นเถอะ ไหนจะกลับมาบ้านเพื่อปั่นงานที่โรงเรียน มันก็ส่งผลให้เราไม่ได้ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนเลย เรามานับดูแล้วเกือบ 6 เดือน ที่ไม่ได้ไปกินเหล้ากันพร้อมหน้าพร้อมตา เหมือนเราเห็นเงินและโอกาสสำคัญกว่าเพื่อน เราเคยเสียเพื่อนมาแล้วครั้งนึง และครั้งนี้เรากำลังรู้สึกอย่างนั้น

เรื่องสุดท้าย คงเป็นเรื่องเพื่อนเหมือนกัน แต่เป็นเพื่อนที่รู้จักกันใน exteen นี่แหละ บางครั้งเราเข้าไปอ่านบล็อคของใครหลายคนมากมาย แต่เราไม่เคยเม้นต์ไว้เลย อาจเป็นเพราะเรารู้สึกว่าเราไม่ได้รู้จักเค้าเป็นการส่วนตัวนี่นา เราแค่อยากรู้ว่าใครคิดอะไรก็เท่านั้น แต่ก็มีเพื่อนคนนึงรู้สึกเสียใจกับการกระทำแบบนี้ ก็ขอโทษด้วย เราอยากเข้าใจและรู้จักกันซะก่อนที่จะเขียนอะไรลงไปให้.....ก็เท่านั้น

ขอโทษที่วันนี้ดูสับสน แล้วก็งงๆอยู่กับเรื่องเดิมๆ

คือการไม่เข้าใจตัวเอง

เราคงกำลังก้าวข้ามจักรวาลอยู่มั๊ง