Pecha Kucha: Bangkok Vol.1
posted on 20 Nov 2006 00:25 by 1812 in Activitiesความคิดสร้างสรรค์ของคนเราจะเติบโตได้จริง
ก็ต่อเมื่อเราเรียนรู้และแลกเปลี่ยนกับคนอื่นอย่างเปิดกว้าง
Astrid Klein&Mark Dyham , KDA Tokyo

คำพูดด้านบนเป็นเหมือนแนวคิดหลักที่ทำให้ Astrid และ Mark คิดจัดงานนึงขึ้น ก็คืองานที่เรียกว่า PechaKucha ในฐานะที่ผมเป็นว่าที่สถาปนิกทำให้รู้จักKDA ผ่านผลงานที่โดดเด่นมากในช่วงนี้ โดยเฉพาะเมื่อสัปดาห์ก่อน ผมมีโอกาสได้ไปฟัง Astrid พูดในงาน DesignerSaturday ในงานนอกจากเธอจะอธิบายงานเธออย่างละเอียดมากๆแล้ว เธอยังให้แนวคิดที่ดี และที่สำคัญ เธอชวนผมมางานนี้ครับ PechaKucha
ผมมาถึงงานประมาณทุ่ม คนมากแล้ว เพื่อนผมมันไม่สบายก็เลยทำให้ผมมาคนเดียว ตอนแรกคิดว่าจะเป็นงานคนน้อยๆ แต่ก็ผิดคาด เพราะคนมากทีเดียว ทำให้ได้เจอคนรู้จักมากมาย ทั้งพี่ๆน้องๆที่คณะ อาจารย์ คนรู้จักเยอะมากๆ รวมไปถึงคนในบล็อคด้วย และก็น่าประหลาดใจเหมือนกัน ที่วงที่มาเล่นintroก่อนเปิดงาน คือวง Klear วงพี่แพท พี่ที่คณะ และเป็นวงที่ผมชอบมากๆวงนึงด้วย

ตามเวลาที่เป็นเอกลักษณ์ของงาน 20:20 งานก็เริ่มโดยการแนะนำคนจัดงานคือ Bioscope ร่วมกับ Try2benice และคนแรกที่มาพูดก็คือ Astrid ของเรานั่นเอง เอาเป็นว่าผมจะเล่าไปเรื่อยๆ คนละนิดละหน่อยแล้วกันนะครับ

01.Astrid Klein : Images of Pecha Kucha, KDAprojects, Tokyo
เธอมากล่าวเปิดงานอย่างเป็นทางการ เล่าเรื่องงานเพชะคุชะในญี่ปุ่นและที่อื่นๆ จบท้ายด้วยเอางานของออฟฟิสเธอมาให้ดู

02.สุรชัย เอกภพโยทิน และจุฑาทิพย์ เตชะจำเริญ : Activity Diagram
สองสถาปนิก เอางานมาให้ดูสองชิ้นซึ่งเค้าให้แนวคิดที่สำคัญมากๆกับผม ก็คืองานนั้นเกิดขึ้นจากความต้องการของมนุษย์ ดังนั้นความสำคัญของกิจกรรมที่ทำ ณ ที่นั้น จึงมีผลอย่างมากต่องานของเรา งานสองชิ้นนั้นคือสถานีเชื่อมรถไฟที่Queen และหอศิลป์ ม.กรุงเทพ

03.ปวลี จิระกรานนท์ : ซีดีเพื่อเกษตรกร
http://fy-ct.exteen.com/
คนนี้เป็นเด็กนิเทศลาดกระบังฯ เอางานตอนปี2มาให้ดู เธอออกแบบซีดีให้ไก่ วัว และต้นไม้ฟัง!

04.พีรพัฒน์ กิตติสุวรรณ: 20 ภาพจากงานซอยมิวสิค 2005 โยโกฮามา
นี่คือพี่พีของพวกเรา ผมเคยไปช่วยงานDuckอยู่หลายครั้ง ล่าสุดก็งานทำเป็นเล่นไป พี่พีเป็นพี่ที่ทำงานกับพี่วิชญ์ พิมพ์กาณจนพงศ์ที่ทุกคนคงรู้จักกันดี งานนี้ก็เอาเทคนิคการวาดภาพสดผสมAnimation มาโชว์ครับ

05.เศรษฐพงศ์ โพวาทอง : 20 สิ่งที่ผิดที่ผิดทาง
พี่ชายอาจารย์พีรศรี อาจารย์ที่คณะผมเอง แกเล่นกับงานแบบเรียนเก่าๆ เอามาทำให้สนุก มัน และเพี้ยนอย่างสุดๆ

06.ธรรมนูญ ใหม่พิมพ์ : พิมพ์ใหม่
พี่คนนี้ผมว่าจินตนาการสูงมาก เค้าถ่ายรูปเมฆให้กลายเป็นตัวอักษร โดยไม่ใช้การแต่งภาพแต่อย่างใด หลายคนบอกว่างานนี้ใครๆก็ทำได้ แต่ผมว่าตอนคิดจะทำนี่แหละที่ยาก

07.David Elliott : work&play in Bangkok:the first 6 months
คนนี้เป็นอาจารย์ของ British Council แกเหมือนหลงรักเมืองไทย ถึงถ่ายภาพต่างๆออกมา แต่ในนั้นมีคำแดกดันและเสียดสีอยู่ จนผมไม่รู้ว่าจะหัวเราะดีหรือเปล่า

08.กอบกิตต์ ตั้งพานทอง : สะท้อน
หลังจากฟังคนนี้พูดจบ ผมและน้องๆในคณะก็รู้สึกว่า อย่างนี้เราก็เอางานของเรามาโชว์ได้นี่หว่าและเค้ามีแนวคิดบางอย่างที่ตรงข้ามกับผมเชียวหล่ะ

09.ดร.เถกิง พัฒโนภาษ : (ก)ลวง
อาจารย์เถกิงเป็นอาจารย์ที่ id ครับ งานที่เอามาโชว์เป็นสิ่งที่ท่านเห็นว่าทำไมคนเราถึงสนใจแต่สิ่งที่นูน หรือปริมาตร ท่านจึงสะสม รวบรวม ทดลอง งานที่เป็น negative space เช่นแบบหล่องานพิมพ์เป็นต้น

10.ไผทวัฒน์ จ่างตระกูล : 20 ways to alter an evidence on paper
เอ่อ...คนนี้ผมว่าเค้ามั่นใจมากเลยนะเนี่ย โดยเฉพาะรูปนี้ 555 ตอนแรกผมนึกว่าเค้าจะมาแนวสืบสวนสอบสวนซะอีก เป็นแนวคิดที่แปลกดี ไม่สิ..แปลกมาก
พักครึ่ง

ครึ่งแรกคนเยอะมาก ทำเอาแอร์ร้อนไปเลย มีคนทยอยกลับไปก่อน
อยากบอกว่าครึ่งหลังสนุกกว่า มาต่อในครึ่งหลังกันครับ

11.ตรัย ภูมิรัตน : เพื่อนของเราชื่อความเหงา
http://lostboy.diaryis.com/
ขอบอกว่าผมรักพี่บอยมาก ผมฟังพี่บอยตั้งแต่เป็นFriday พี่เป็น Idol ของผมครับ และเพลงนี้ มันตรึงใจผมครับ "อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงาๆ แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับหัวใจ"

12.ธวัช พันธุ์เจริญลักษณ์ : แอคชั่นฟิกเกอร์อารมณ์ดี
เป็นคนที่ผมคิดว่าความตั้งใจเค้าสูงมาก เค้าพยามสร้างงานที่เป็นของเล่นของเราเอง ไม่ใช่ไปลอกใครมาก โดยนำคาแรกเตอร์ที่เป็นของเราเองมาใช้ ที่ผมเสียดายคือมันมีกลิ่นไอของเลโก้มากเกินไป แต่ผมชื่นชมเค้ามากครับ

13.นนทวัฒน์ นำเบญจพล : Bangkok Noise
http://filmme.exteen.com/
หนังสั้นที่เราว่าเค้าน่าจะพูดอะไรหน่อยนะ แล้วก็อาศัยจังหวะที่คนกำลังหูอื้อด้วยเสียงบางกอก จบการพูดไปเลย ก็เป็นหนังที่ถ่ายให้เห็นเวลาใน 1 วัน และ "Background Noise" ที่พวกเราต้องประสบอยู่ทุกวัน

14.ชลธร โพธิ์ทอง : 20 เงางาม
อยากบอกว่าชอบมาก อาจเป็นเพราะผมกำลังทำอะไรแบบนี้อยู่ด้วยแหละ เธอถ่ายทอดความเป็นแสง สี และเงาได้ชัดมาก.....ดีจัง อย่างภาพด้านบนคือเค้าใช้แสงผ่านหวายสาน สวยเนอะ อยากรู้จังว่าม.กรุงเทพฯเค้าเรียนอะไรกัน

15.พงศ์ธร วชิรโภคา : แพง ถูก คุณเลือก
อันนี้ก็ชอบมาก มาในแนวแสดงถึงการเอาตัวรอดในความเป็นวัตถุนิยม บางครั้งเราสามารถหาอะไรที่ถูกกว่าได้จริงๆ ภาพที่เราชอบมากแต่ไม่ได้ถ่ายมาคือราดหน้า คิดดูว่าเค้าตระเวนกินราดหน้าเพื่อเอาราคามาเทียบกันน่ะ ส่วนภาพบนไม่ต้องบอกนะ เงินแลกเวลาและประวัติ

16.จุฑารัตน์ พรมุณีสุนทร : หน้า
ถ้าจำไม่ผิด คนนี้คือแฟนพี่สอง พาราดอกซ์ครับ งานชิ้นนี้ผมชอบอีกเหมือนกัน (รู้สึกดีกับครึ่งหลังมาก) แสดงให้เห็นถึงธรรมชาติ ที่แสดงออกมาของมนุษย์ โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง ภาพด้านบนผมก็เคยเจอคู่แฝดที่คล้ายๆกันนี้ พอถึงจุดนึง ทุกคนก็อยากเป็นตัวเอง

17.คันถ์ชิต วณิชดิลกกุล : สิ่งประดิษฐ์ต่อเติม
เป็นคนที่ผมว่าเปิดไอเดียให้ผมมากทีเดียว พี่เค้าเพียงแสดงให้เห็นว่า บางทีของง่ายๆใกล้ๆมือ ทำไมไม่มีใครคิดจัดัดแปลงมันให้ได้ประโยชน์มากขึ้น อย่างพวกมาลัยpercussion หรือเสื้อยืดกันเด็กหลง etc. ชอบมากที่สุดคือเซียมซีตะเกียบ ผมเป็นบ่อยมากเวลาไม่รู้จะสั่งอะไรกินดี

18.จักรกฤษณ์ อนันตกุล : ความผิดพลาด
พี่คนนี้นำเอางานที่เกิดวามผิดพลาด แต่"เจ๋ง"มารวมให้ดู และความผิดพลาดเหล่านั้นมันมีเสน่ห์ และเค้าสามารถนำมันไปใช้กับงาน visual ดนตรีที่เค้าทำอยู่ได้ คนนี้ก็เปิดไอเดียให้ผมเหมือนกันครับ ว่าความผิดพลาด ก่อเกิด ความงาม ได้

19.ธัญสก พันสิทธิวรกุล : ภาพถ่ายเดินทาง
http://thunska.exteen.com/
พี่ปุ่นครับ ก่อนจะอัพentryนี้ก็เพิ่งได้คุยกัน อยากบอกอีกทีว่าผมชอบงานพี่มาก ภาพนิ่งที่เห็นผมรู้สึกเหมือนเห็นภาพเคลื่อนไหวทุกครั้ง ถ้านี่คือสายตาของคนทำหนัง คนถ่ายภาพนิ่งอย่างผมก็อยากทำได้ในทางกลับกันครับ ภาพที่ชอบที่สุดก็คือภาพนี้ครับ ไม่บรรยายอะไรก็รู้ว่าเธอหวงแฟนเธอแค่ไหน และขอบคุณพี่ปุ่นด้วยที่เอาบล็อคผมไปโพสต์ไว้ในที่ต่างๆ

20.คมสัน นันทจิต : 20 เพลงไทยไม่น่าลืม
คนสุดท้ายแล้วครับ พี่ยักษ์ (พี่คณะที่ทุกคนรู้จักในนาม108มงกุฎ) พี่ยักษ์นำเพลงไทยยุคพ่อมาให้ฟัง มันเจ๋งมากๆครับแล้วบางเพลงก็หาฟังไม่ได้อีกแล้ว น่าเสียดายที่มีความผิดพลาดทำให้เพลงเล่นไม่จบ ผมชอบเพลงนี้....ฉันเขียนเลตเตอร์

จบแล้วครับงานเลิกห้าทุ่มกว่าๆ เวลากำลังดีผมชอบมากและเพื่อนๆที่ได้คุยกันก็ชอบมากเหมือนกัน ขอบคุณ KDA ที่คิดอะไรดีๆแบบนี้ แล้วก็ Bioscope ที่นำมันเข้ามาในไทยด้วยครับ ไว้เจอกันใหม่ใน Pecha Kucha Bangkok Vol.2 เดือนกุมภาพันธ์ปีหน้าครับ
ลืมโปรโมตงานตัวเองซะงั้น ไปดูรูปงานที่เหลือได้ที่
http://www.flickr.com/photos/bo1812
ไม่อยากหายใจ (Piano Version) - Klear
ไม่อยากจะหายใจอีกแล้ว เวลาจากนี้ไม่มีความหมาย
เพลงของวงที่มาเล่นเปิดในวันงาน ฝากเพลงนี้ให้พี่ปุ่นนะครับ เห็นบอกว่าชอบ
edit @ 2006/11/22 09:01:17
#1 By BaNKy ~* on 2006-11-20 00:30