1812

เป็นวันเสาร์สุดท้ายก่อนจะเปิดเทอมและลุยงานหนักกันอีกรอบ ผมตั้งใจว่าจะไปงาน SU Fest (Silapakorn University Festival) ผมไม่รู้เหมือนกันว่างานนี้เป็นยังไง เพราะไม่เคยไปมาก่อน ก็เลยชวนเพื่อนสนิทที่สุดในตอนนี้ ไอ้ต่อ ไปเที่ยวถนนพระอาทิตย์กัน

งานนี้ไม่เป็นเหมื่อนที่คิด ไม่ใช่ว่าแย่นะ อย่าเข้าใจผิด คือเราหลงคิดไปเองว่าจะมีผลงานนักศึกษามากมายมาแสดง แต่ก็ไม่เยอะอย่างที่คิด มีคณะละเล็กๆน้อยๆ ผมว่างานนี้น่าจะเหมาะกับน้องๆม.ปลายที่กำลังจะเอนต์มากกว่า แต่ที่ผมชอบคืองานจัดที่สวนสันติชัยปราการ (ป้อมพระสุเมรุ) ก็เลยทำให้งานเป็นแบบสบายๆสนุกๆ และดูไม่ซีเรียส (ต่างกับงานจุฬาวิชาการ ที่จริงจังไปรึเปล่า?)

เอาภาพข้างบนมาให้ดูว่า น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาสูงเกินขอบสวนแล้วนะ ดูแล้วก็น่าใจหาย ว่าปีนี้น้ำมากเหลือเกิน ต้องขอบคุณคนจังหวัดด้านบนๆด้วย ที่รับน้ำแทนเรา...

เดินดูงานได้แป๊บเดียวก็ครบงานแล้ว งานไม่ใหญ่มาก ก็เลยคิดว่าเราไปหาอะไรกินพลางๆ ระหว่างรอดนตรีภาคกลางคืนแสดงดีกว่า ก็เลยไปกินโรตีมะตะบะ เจ้าดั้งเดิมของพระอาทิตย์ แล้วก็ไปชิวๆจิบกาแฟในร้านบ้านพระอาทิตย์ ร้านเค้กชื่อดังในย่านนั้น

มีเรื่องน่าขายหน้าจะเล่าให้ฟังว่า ด้วยความที่ผมติดกาแฟ และไปนั่งสตาร์บัคบ่อยมาก กินเสร็จผมก็เดินออกไปเลยเพราะคิดว่าจ่ายเงินตอนสั่งกาแฟไปแล้ว !!! หึหึ โชคดีนะที่ไอ้ต่อมันทัก ก็เลยเดินย้อนกลับไปจ่าย เกือบโดนยามตีหัวแล้วมั๊ยล่ะ

พอตกเย็นก็จะมีการแสดงบนเวที สำหรับวันเสาร์ที่ผมไปเป็นการแสดงจากคณะดุริยางคศาสตร์ ก็เลยได้ฟังดนตรี ซึ่งเราว่าเค้าก็ตั้งใจมาโชว์ดีน่ะนะ ชอบวงที่ได้รางวัลจาก fat band ปีที่แล้ว เล่นเพลงสกาๆหน่อย สนุกสุดๆแล้วน่ะ

มีเรื่องขุ่นเคืองมากๆคือ มันมีการใช้พื้นที่ทับซ้อนกัน นึกออกมั๊ยว่าปกติ ตอนเย็นวันเสาร์จะมีคนมาเต้นแอโรบิคกันที่นี่ แต่พอมีงาน ผมไม่รู้ว่าไม่มีการติดต่อแจ้งหรือจัดการอย่างไร เพราะคนเต้นแอโรบิคเค้าก็มาเต้นไป อีกด้าน ใกล้กันไม่ถึง20เมตร ก็มีเวทีคอนเสิร์ต สรุปคือ ผมได้ฟังแจ๊สไปพร้อมๆกับเพลงแดนซ์นั่นแหละ ลงสารก็แต่น้องๆที่มาเล่น ผมว่าเค้าคงเสียสมาธิไปมากแน่ๆ ไม่รู้เป็นความผิดใครนะเรื่องนี้ ผมว่าคนที่ดูแลสวนสาธารณะน่าจะจัดการระบบได้ดีกว่านี้นะ

งานเลิกประมาณสามทุ่ม ตามประสาคนขี้เหงาสองคน ก็เลยพากันไปนั่งแดกเบียร์ฟังเพลงเหงาๆกันที่ร้านกินดื่ม เพลงเค้าเล่นแต่ละเพลงมันก็โดนเหลือเกิน ซัดไปคนละเหยือกกับอีกหนึ่งซอง ก็เริ่มมึน แต่ยังไม่อยากเมา กอรปกับกระเป๋าแฟบมากๆ ก็เลยว่าพอก่อนละกัน

อย่างที่บอกไปแล้วว่ามึน มันก็เลยโฟกัสลำบาก (กล้องผมเป็นDigitalSLR) ก็เลยเกิดไอเดียการถ่ายภาพแบบ OutFocus คือไม่ต้องโฟกัสแม่งละ กดๆไปเลยก็แล้วกัน ก็เลยได้ภาพมัวๆมึนแบบสองภาพข้างบนมา ตอนนี้ดึกแล้ว นั่งกินไส้กรอกอีสานอยู่ตรงป้อม

แล้วการเดินทางเหงาๆของคืนวันเสาร์ก็จบลงเท่านี้ครับ...

ครึ่งหนึ่ง - บัณฑิต แซ่โง้ว (Muzu)